Legnica
Legnica ( (dawniej Lignica, czes. Lehnice, niem. Liegnitz, łac. Lignitium) – miasto w południowo-zachodniej Polsce, w środkowej części województwa dolnośląskiego, na równinie legnickiej, położone nad rzekami: Kaczawą (lewy dopływ Odry) i wpadającą do niej Czarną Wodą.
Historycznie na Śląsku. Od 1 czerwca 1975 r. do 31 grudnia 1998 miasto było stolicą województwa legnickiego. Obecnie miasto na prawach powiatu, siedziba władz powiatu ziemskiego. Od 1992 r. stolica diecezji legnickiej.
Legnica, według stanu na dzień 31 grudnia 2010 r., liczy 103 892 mieszkańców i
jest trzecim co do wielkości (po Wrocławiu i Wałbrzychu) miastem w województwie oraz 38 w Polsce<ref>"Powierzchnia i ludność w przekroju terytorialnym w 2007 r., GUS, Warszawa 2007 r.</ref>. Stanowi również najdalej wysunięty na południe i największy ośrodek miejski Legnicko-Głogowskiego Okręgu Miedziowego i aglomeracji, liczącej 448.494 osób.
Miasto jest regionalnym ośrodkiem akademickim, w którym znajduje się 7 uczelni wyższych, na których studiuje 16 tys. osób.<ref>Miasto Legnica</ref>
Legnica stanowi ważny ośrodek LGOM, znajdują się w niej zakłady należące do KGHM Polska Miedź S.A., oraz rozwijający się Legnicki Park Technologiczny<ref>LPT Legnica</ref>.
Legnica jest członkiem Związku Miast Polskich.
Warunki naturalne
Klimat
Klimat Legnicy zaliczany jest do najcieplejszych w kraju - ze średnią roczną temperaturą ponad +8,5 °C i średnią roczną sumą opadów ok. 400 mm. Cieplejszy klimat i dłuższy okres wegetacyjny, który trwa przez ok. 225 dni w roku i należy do najdłuższych w kraju, co ma korzystny wpływ na środowisko - przez to okres zielony trwa w Legnicy dłużej niż w innych regionach kraju<ref name="guminski15">Gumiński T. Wiśniewski E. "Legnica. Przewodnik po mieście", Legnica 2001, str. 15</ref>.
Rzeki i zbiorniki wodne
Przez Legnicę przepływają 3 rzeki: Kaczawa, Czarna Woda i Wierzbiak oraz trzy mniejsze, biorące swoje źródła nieopodal granic miasta potoki: Kopanina, Pawłówka i Lubiatówka.
W obrębie Legnicy znajduje się kilka zbiorników wodnych, pełniących funkcje retencyjne (sztuczny zalew na Czarnej Wodzie – Kąpielisko Północne – w północnej części miasta, zbiornik wodny na Pawłówce Huty Miedzi "Legnica" na terenach dawnej wsi Białka), bądź będące ostoją dzikich ptaków, płazów oraz roślinności wodnej (glinianki w Lasku Złotoryjskim, w rejonie Pawic, rozlewisko Pawłówki w pobliżu linii kolejowej w kierunku Zgorzelca). Na terenach pomiędzy Obwodnicą Zachodnią miasta, Czarną Wodą, a Kąpieliskiem Północnym rozciągają się bagniste tereny zalewowe.
Zieleń
Zorganizowane tereny zielone zajmują 610 ha<ref name="wliczbach">źródło: broszura "Legnica w liczbach – 2007" wydana przez UM w Legnicy. Dane na dzień 31.12.2006</ref>, co stanowi ok. 11% całkowitej powierzchni miasta. 50 ha to założony około 1840 r. Park Miejski (stara część – 35 ha), kolejne 50 ha – Lasek Złotoryjski (część parkowa), 45 ha to XIX-wieczny cmentarz komunalny, a ok. 16,3 ha – kompleks Parku Gdańskiego z Kąpieliskiem Północnym. 179 ha zajmują ogrody działkowe, a pozostałą – część zieleń osiedlowa, skwery itp.
Dwukrotnie większą powierzchnię od zieleni zorganizowanej zajmują lasy znajdujące się w granicach Legnicy, tj. las ochronny huty (przedłużenie Lasku Złotoryjskiego) oraz Las Pawicki.
Historia
Ze względu na bliskość celtyckich osad znajdujących się na równinie w pobliżu Ślęży, miasto Legnicę można przyjąć za dziedziczkę osady Lugidunum, potwierdzonej źródłami rzymskimi, a znajdującej się na rozlewiskach Kaczawy<ref>ORBIS LATINUS - Letter L</ref>
Literatura
- Witold Łaszewski, Legnica, Wrocław: Wydawnictwo Dolnośląskie, 2004. ISBN 83-7384-106-7
Linki zewnętrzne
- Strona internetowa Urzędu Miasta Legnica
- Zwiedź zamek w Legnicy
- Legnica dawniej